dzien jak codzien a to sobota

 Po wczorajszych hulaj duszach, krolowaniu na parkietach, wyrywaniu kwiatow sadzonych w pocie czola przez umiesnionych pracownikow zieleni miejskiej, probie ucieczek przed ochroniarzami dzisiaj- dzien potencjalnego spokoju. Spacer po deptaku  naszego miasteczka i wysylanie pozytywnego sygnalu dobra ( ach jak ja lubie sobote ten ogolno odczuwalny luzik dnia wolnego,shopping i przygotowania do wielkiej saturday night).Pozniej to juz gotowanko i sprzatanko.Rosol uciekl na imprezke celebrujaca m.in.dwulecie jego pobytu na wyspie ( patrz wielkie picie) wzial nawet poduszke.A Fruzi strzelily korzonki i porusza sie na czworakach/Leczymy.. 

moja muszka CCe

a od Julki dostalam buciki z Nexta ( dzien dobroci dla zwierzatek)

srodek tygodnia

 A w niedziele bylismy na wycieczce.Poranek nie wrozyl nic sympatycznego, deszcz mocno trzaskal o parapet a Rosol uparcie zakrywal sie posciela.Pozniej pojawila sie niebieska dziura w chmurach  i ostro zaswiecilo slonce. To pojechalismy do Peel a co tam (przeciez nie do Warszawy) i odkrylam je na nowo.Zjedlismy nawet tluste , grubasne frytki take away jak na prawdziwych niedzielowiczow przystalo i wloczylismy sie w sandalach pstrykajac takie tam. Dzisiaj juz sroda, strasznie szybko mija tydzien pracowniczy i niewiele mozna zrobic, najchetniej spanko i lezanko.Okropicznosc jakas. 

Ro sobie pstryka hadeery a piesek w oknie

obserwuje dziwne pozycje.

przymierzalismy spodnie ale troche nie pasowaly

nowosc: zamiast mew koguty

wyspiarskie centrum handlowe ( wow), nothing

podwojne odbicia miau

wczoraj byl dzien ojca

 Bardzo mnie urzekla wczorajsza solidarnosc miedzyludzka, wzajemne informowanie sie o Dniu Taty.Ta chwila zawachania sie lekkie zdziwienie w oczach i podziekowania. Zapisalysmy sobie w polskim sklepie na dloniach zeby na wszelki wypadek nie zapomniec.taak..

Moj tato ( to jest oddzielny rozdzial moglabym troche napisac) w kazdym razie zadzwonilam do Niego i jest bardzo slaby dlatego apeluje do jego bialych krwinek do calego ukladu odpornosciowego o walke.

Moj tato przez cale zycie kocha sie w  golebiach pocztowych.Podobno jak byl maly i przyszli niemcy to jednego do garnka schowal..a mnie splodzil bo deske na osiedlu budowali! Tak to juz bywa oj te geny.Zdrow badz tatu.  

Wlodek

ojj

Czasami nie tak prosto zyc w innym kraju. Zawsze jest sie kims innym, ufoludkiem z czulkami, ktory inaczej mysli i nie smieje sie z tych samych dowcipow a nawet reaguje zdumieniem. Gdzies gleboko w glupim polskim sercu istnieje i ciazy paniczny strach przed ponizeniem, zaszufladkowaniem i odepchnieciem. Takie to nieznosnie i meczace. Ale nic to do gory glowa piers na przod usmiech na twarz. Przeciez kto jak kto ale polak potrafiiii…hi hi 

niedziela

jak wspaniale jest obudzic sie w niedziele..Spojrzenie za okno a tam piekny dzien, deszcz juz przestal padac , na ulicach cisza wszyscy lecza kaca i tylko dzwony z wiezy kosciola bija. Prawie jak w Polsce w malym miasteczku rodzinnie i w bialej koszuli do kosciola. A co u mnie jak ja spedze te niedziele? jak juz uda mi sie zjesc sniadanie to moze pojde na rower z mistrzem wyspy i bede probowala dogonic zapach jego opon gdzies na drodze. A jak nie to hej koniku a jak sie postarasz…

natchniony cwietka zza wlosow fruziii  

dzieciaki sa the best

krok

 

Skonczylo sie leniuchowanie, lezenie do dolu brzuszkiem do 12 i marzenia o niebieskich migdalach. Mam nowa prace w calkiem sympatycznym miejscu gdzie pachnie kawa i tostami. Zaczynam prace o siodmej co oznacza przeprogramowanie Magdalenki na zupelnie inna istote. Wstaje o tej samej godzinie co Fruzia a Rosolowi wystaja stopy smacznie z poscieli. Pozniej dlugo obserwuje rzeczywistosc za oknem z kubkiem kawy w rece i probuje zrozumiec o co wlasciwie chodzi. Ale w pracy jest fajnie bo nie ma polakow ( nie mylic z rasizmem) i mam kontakt z ludzmi ,) mam nadzieje, ze szybko mi sie nie znudzi.miau.